kot

1. Bawić się, książk. igrać z kimś jak kot z myszką, myszą «znęcać się, wykorzystywać swoją intelektualną lub fizyczną przewagę nad kimś, upokarzać kogoś»: Jestem oficerem Abwehry, a pan bawi się ze mną jak kot z myszką. Zadaje pan podchwytliwe pytania zapominając, że ja sam zajmuję się takimi sprawami na co dzień. Andrzej Zbych, Stawka. Potrzebowałem ofiar... Byłem uszczęśliwiony gdy nawinął mi się ktoś prostoduszny a gorący, z którym mogłem igrać jak kot z myszą... W. Gombrowicz, Wspomnienia.
2. pot. Biegać, latać jak kot z pęcherzem «biegać szybko, nerwowo, w różnych kierunkach, bez określonego celu, mieć dużo spraw do załatwienia i nie nadążać ze zrobieniem wszystkiego»: W tej chwili lata po mieście jak kot z pęcherzem i ogląda fatałaszki. Nie rozumiem tej namiętności, któż jednak zdołał kiedykolwiek pojąć kobietę? K. Makuszyński, Szatan.
3. pot. Kochliwy jak kot w marcu «o kimś bardzo kochliwym»
4. pot. Kupić kota w worku «kupić coś bez obejrzenia, bez sprawdzenia»: Trzeba o tym mówić i pisać gdzie się da, piętnować taki proceder, ostrzegać ludzi, by nie kupowali leków na targu czy na ulicy lub przez pocztę, bo to właśnie jest (...) kupowanie kota w worku. Det 3/1999.
5. pot. Mieć kota na punkcie czegoś, kogoś «bardzo się czymś lub kimś interesować, poświęcać czemuś lub komuś wiele uwagi i czasu»: Brat miał absolutnego kota na punkcie jeżdżenia, niestety, podobno za grosz talentu. J. Płoński, M. Rybiński, Tango.
6. pot. Odwracać, wykręcać, wywracać kota ogonem «przedstawiać coś w zupełnie innym, w fałszywym świetle, przeinaczać fakty, kłamać»: Zawsze odwrócisz kota ogonem, Bogienka, jesteś winna, grzeszysz, a obciążasz winą za to samego Pana Boga (...). K. Kofta, Złodziejka.
7. pot. Popędzić, pogonić komuś kota
a) «zmusić kogoś do wysiłku, do zrobienia czegoś»: (...) moja szefowa stoi mi nad głową i właśnie zorientowała się, że o niej piszę. O rany... te kobiety to może i są fikuśne, ale czasem jak pogonią człowiekowi kota, to normalnie opadają ręce... Cosm 08/2000.
b) «wyrzucić, przepędzić kogoś z jakiegoś miejsca»: No już, zjeżdżać z Warszawy, bo wam kota popędzę!... Wiech, Cafe.
8. Tyle, co kot napłakał «bardzo mało, odrobinę, prawie nic»: (...) tych wielkich gospodarstw mamy tyle, co kot napłakał. Popękały pegeery, rozpadły się spółdzielnie produkcyjne. Polityka 21/1995. (...) pożytku z moich informacji miałbyś tyle, co kot napłakał. C. Skrzyposzek, Mojra.
Dostać kota zob. dostać 3.
Drzeć z kimś koty zob. drzeć 1.
Mieć kota zob. mieć 3.
Spaść jak kot na cztery łapy zob. łapa 4.
Żyć z kimś jak pies z kotem, kochać się jak pies z kotem zob. pies 27.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • kot — kot …   Dictionnaire des rimes

  • Kot — Kot …   Deutsch Wörterbuch

  • kötəkləmə — «Kötəkləmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kötəklənmə — «Kötəklənmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kötəkləşmə — «Kötəkləşmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Kot — – med. Fäzes oder Faeces, wohl im 19. Jahrhundert aus dem franz. Adj. fécal als Fäkalien ins Deutsche entlehnt – ist das meist feste, durch den Darm ausgeschiedene Verdauungsprodukt (Ausscheidung, Exkrement) von Menschen und Tieren, bestehend aus …   Deutsch Wikipedia

  • kot — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż I, C. u, Mc. kocie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zwierzę domowe o puszystym futerku, długim ogonie, ostrych, wysuwanych pazurach; miauczy, poluje na myszy, inne drobne gryzonie i… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Kot — is the surname of a Polish szlachta (nobility) family. Although its literal meaning is cat, the surname origin is probably Polish mediaeval name of a person who starts settling people in a village or in a town. The first mention 13th century.The… …   Wikipedia

  • Kot — Sm (früher auch n.) erw. reg. (11. Jh.), mhd. quāt, kāt n., quōt, kōt m./n., fnhd. auch Kat, Quat, ahd. quāt, kōt n. Stammwort Aus vd. * kwǣda m./n. Kot, Dung , neben dem ae. cwead n., afr. kwād Dung mit unerklärtem Lautunterschied steht ( *… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • kot — kot; kot·wal; kot·wa·lee; leu·kot·ic; si·al·kot; suk·kot; …   English syllables

  • Kot — Kot: Das in mitteld. Lautgestalt gemeinsprachlich gewordene Wort bezeichnete zunächst die Ausscheidung aus dem tierischen und menschlichen Körper. Dann wurde es auch im Sinne von »Dreck, Schmutz« gebräuchlich, beachte die Zusammensetzung… …   Das Herkunftswörterbuch

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.